مهلت واکنش خریدار و تفاوت آن با پذیرش فنی صورتحساب

دو وضعیت مستقل را بشناسید

پذیرش فنی اطلاعات توسط سامانه با واکنش خریدار به معامله یک مفهوم نیست. تبصره بند ب ماده ۵ قانون پایانه‌های فروشگاهی برای اعلام پذیرش یا عدم پذیرش، ۳۰ روز از درج صورتحساب در کارپوشه را مقرر کرده و سکوت در این مدت را تأیید می‌داند. این مهلت را جای مهلت ارسال فروشنده نگذارید؛ مبدأ و مسئول اقدام در این دو موضوع متفاوت است.

خریدار چه چیزی را بررسی کند؟

پیشنهاد عملی این است که فهرست خریدها مرتب با سفارش، تحویل کالا یا خدمت و اسناد مالی مقایسه شود. نام فروشنده، شناسه مالیاتی، مبلغ و اقلام باید به معامله واقعی قابل اتصال باشند. اگر سندی نامرتبط دیده شد، بررسی را به روزهای آخر موکول نکنید. مسئول خرید ممکن است از وقوع معامله خبر داشته باشد اما مسئول مالی دسترسی کارپوشه داشته باشد؛ گردش اطلاع بین این دو نقش باید روشن باشد.

اختلاف را مستند پیگیری کنید

رد خریدار را با خطای فنی ارسال اشتباه نگیرید. پیش از درخواست از فروشنده برای اصلاح یا ابطال، دقیقاً مشخص کنید اختلاف مربوط به کدام قلم، هویت، مبلغ یا تاریخ است. همه اختلاف‌ها از یک مسیر اصلاح نمی‌شوند. پیشنهاد می‌شود ارتباط با فروشنده و مدارک تطبیق کنار شناسه همان سند نگهداری شود تا اگر سند جایگزین صادر شد، ارتباط آن با معامله قبلی گم نشود.

تقویم پیگیری و مسئولیت

در تقویم داخلی، تاریخ مشاهده و مهلت اقدام را ثبت کنید و برای غیبت مسئول اصلی جانشین تعیین کنید. این روش پیشنهادی تحریریه است و جای مشاهده وضعیت واقعی کارپوشه را نمی‌گیرد. در بررسی پایان دوره فقط به جمع مبلغ خرید اکتفا نکنید؛ اسناد بی‌پاسخ و اختلاف‌های باز را جدا مرور کنید. مبنای قانونی این مقاله ماده ۵ متن تنقیح‌شده قانون است که در ۱۶ مهر ۱۴۰۵ بررسی شد؛ برای هر تمدید خاص باید متن ابلاغ همان دوره بررسی شود.

مبنای بررسی: ۱۶ مهر ۱۴۰۵. قواعد تخصصی این مطلب با نسخه مرجع ذکرشده تطبیق داده شده‌اند؛ برای تصمیم مربوط به پرونده خود، آخرین ابلاغ مرتبط با دوره و نوع معامله را بررسی کنید.

مطالعه راهنمای مرتبط: تفاوت نوع، الگو و موضوع صورتحساب در سامانه مؤدیان